Canto custa meter IA na web do meu negocio?

Hai tres semanas un cliente que vende mobles a medida pediume orzamento para un asistente que respondese dúbidas sobre prazos e materiais antes de que o visitante chegase ao formulario de contacto. Pasei o número de horas de desenvolvemento e puxo cara de susto, pero non era por iso. Era porque lle expliquei que esa era só a primeira factura.

Aquí está o lío que case ninguén explica ben de entrada: montar un asistente con IA ten un custo fixo (programalo, conectalo á túa web, adestralo co teu catálogo) e un custo variable que depende de canto se use, mes a mes, para sempre. Sen data de caducidade. O fixo págase unha vez e xa está. O variable é o que sorprende.

Ese custo variable é o que cobra o provedor do modelo —dá igual se é OpenAI, Anthropic ou Google— por cada conversa: mídese en tokens, que son anacos de palabra, e cantas máis preguntas conteste o teu asistente e máis longas sexan as respostas, máis tokens gasta. Para un bot de vinte consultas ao día o gasto é ridículo, un par de euros ao mes. Para un que de repente recibe tráfico dunha campaña e atende dúas mil conversas diarias, a factura pode multiplicarse por corenta sen que ninguén tocase unha liña de código.

Pasounos cun cliente de reformas. Lanzamos o seu asistente nunha web con pouco tráfico, calculamos un orzamento mensual con marxe, e ás tres semanas unha campaña en redes trouxo dez veces as visitas habituais. O asistente funcionaba perfecto. A factura do provedor de IA disparouse. E o cliente chamounos preocupado, pensando que algo se rompera, cando en realidade todo estaba funcionando máis do previsto, que no fondo é un bo problema. Pero ninguén lle avisara de que ese escenario existía.

Desde entón facemos dúas cousas en cada proxecto deste tipo. Poñemos límites de gasto directamente no panel do provedor, para que nunca se dispare sen avisar a ninguén. E eliximos o modelo segundo o que de verdade precisa facer o asistente, non o máis potente por defecto: para responder “canto tardades en entregar un pedido?” non fai falta o modelo máis caro do mercado. Cun máis barato e rápido abonda, e iso nótase moito a fin de mes.

O que aínda non sei resolver do todo é como explicar isto na reunión de venda sen que soe a “isto pode saír carísimo e non sabemos canto”. Porque non é iso, cos límites ben postos o risco é controlable, total, trátase de configuralo antes e non despois do susto. Pero si é verdade que calquera orzamento pechado que alguén che dea para un proxecto de IA con uso variable está, como mínimo, incompleto se non fala tamén desa segunda factura.